Motivatie van het werk

Het uitgangspunt voor deze installatie is mijn fascinatie voor licht.
Toen ik in de jaren 90 in het buitenland woonde, begon ik het kleurverschil te zien en te voelen tussen het licht rond de evenaar en het Nederlandse licht. Ik miste niet alleen het Hollandse lange zomerlicht en het heldere winterlicht, maar ik realiseerde me dat Hollands licht meer is dan het omgekeerde van donker:  het is de overtreffende trap van licht. We ervaren het echter vaak niet bewust als bijzonder of op zichzelf staand, omdat het zo met ons dagelijks leven verbonden is.
Wanneer ik als ontwerper geconfronteerd word met lichtvragen realiseer ik me steeds dat licht niet alleen een functionele taak heeft, maar juist ook invloed heeft op de beleving van de omgeving, bewust of onbewust.
In de ontwerpen die ik tijdens mijn studie InterieurArchitectuur aan de KABK heb gemaakt, heb ik steeds gekeken naar de rol van licht binnen het ontwerp. Een doorlopende zoektocht naar vorm, materiaal en kleur. Vragen als wat wordt de projectie van het ontwerp, zoals bij de gebogen stoel, of hoe beïnvloedt de materiaalkeuze het ervaren van het licht. Zo geven de diffuse wanden van het kluizenaarshuisje extra diepte aan het ontwerp.  Aan de buitenkant is een suggestie te zien van het leven binnenin. 
Ook het materiaal van de schaal die opgebouwd is uit het gekleurde plastic van PET-flesjes beïnvloedt de gewaarwording door het licht op verschillende manieren te vangen en de projectie te kleuren.
Om meer grip te krijgen op het manipuleren van het lichtbeeld heb ik verscheidene onderzoeken gedaan met kunstlicht. Onderzoeken naar schaduwvorming, projectie en reflectie en het effect dat met kleur bereikt kan worden.
Onder invloed van de ontwerpen van architecten zoals Le Corbusier en Tadao Ando, waarin het daglicht een belangrijke rol speelt, werd ik steeds nieuwsgieriger naar hoe gebruik gemaakt kan worden van de steeds wisselende verschijningsvorm van  het ‘levende’ zonlicht.
Daarom heb ik mijn scriptie geschreven over Hollands Licht in de Moderne Architectuur om te onderzoeken op welke manier hedendaagse architecten omgaan met ons Nederlandse licht. Hiervoor heb ik hen middels een enquête om hun motivatie gevraagd voor de manier waarop zij licht integreren in hun ontwerpen. Allen gaan ervan uit dat het licht een positieve rol speelt in het ervaren van de ruimte, maar ik miste in de antwoorden de werkelijke reactie van de gebruiker, de reactie op het ZIEN.
Juist omdat het zonlicht vaak gezien wordt als een gewone verschijningsvorm van ons alledaagse daglicht zoek ik naar mogelijkheden om het expliciet zichtbaar te maken. Zoals de kunstenaar Olafur Eliasson bewust je zintuigen wil laten gebruiken in het waarnemen van je omgeving, zo zou ik het zonlicht bewust willen laten zien.
Het zonlichtontwerp vervult die wens in haar eenvoud van het kleuren van de projectie.